Ailemizin spor tarihini sizinle paylasmak amacıyla yeni bir kategoriye başlıyorum. İlk yazıda babam Necati Güler kendi hikayesini anlatıyor.
Babam en solda ki basketbolcu.
10 Aralık 1956 senesinin karlı bir kış sabahı Kayseri’de, Sümerbank fabrikasının hastanesinde dünyaya göz açmışım. Rahmetli Babam’ın futbolla olan yakın ilgisi sebebiyle, kendimi bildim bileli futbolun içindeydim. Babam, Ankara’da Ulubatlı Hasan İlkokulu’nun 4. sınıfında okurken bir bahar pazarı, beni elimden tutup, Selim Sırrı Tarcan Spor Salonu’na, Kolej-İ.T.Ü. basketbol maçına götürdü. Ancak, biletler bittiğinden ve salon tıklım tıklım dolu olduğundan eve geri döndük. Çok üzüldüğümü fark edince bana bir basketbol topu aldı. Çin yapımı, Bulgar markası ETTAR marka topum, basketbolla ilk temasımdı. Mahallede, yani Emek Mahallesi’nde 8. Cadde’nin 68. Sokak ile kesiştiği noktada, şimdi bir benzin istasyonu olan, “Eğri Saha”mız vardı. Bu saha bütün futbol maharetimizi gösterdiğimiz, futbolla yatıp, kalktığımız mekanımızdı. Ancak basketbol oynayabileceğimiz en yakın yer ulaşımın çok da kolay olmadığı Yıldıztepe idi. Biz de, birbirine paralel iki elektrik direğine tahtadan iki pota yaptırıp, filesiz iki çemberi de üzerlerine çaktırdık ve ilk basketbol sahamıza kavuştuk… Mahalledeki tek basketbol topu benimdi; fakat, boyca ortalama olmama rağmen, yaşça hepsinden küçük olduğumdan, genelde beni oynatmazlardı. Maçları kenardan seyretmeye o zaman başladım anlayacağınız…
5. sınıfın kışında, bir gün Babam ertesi gün Atatürk Spor Sarayı’nın açılışı olduğunu ve Muhafızgücü(Karagücü takviyeli) ile Altınordu’nun açılış maçını yapacaklarını söylediğinde ne kadar sevindiğimi anlatamam. İlk basketbol maçımı seyredecektim. Aslında bu, Atatürk Spor Sarayı’nın ikinci açılışıydı; çünkü, o geceden birkaç sene önce, ilk defa açılacağının gecesi, koskoca salon çökmüş, tekrar inşa edilmişti. Bir tarafta İlker Esel, İbrahim Ortaç, Birol Öngör Ağabeyler’den kurulu Karagücü takviyeli Muhafızgücü, diğer tarafta da, Nikoliç, Yılmaz Vardaroğlu, Barış Küce, Haluk Tunçeri, Zeki Tosun Ağabeyler’den kurulu Altınordu. Maçın ilk atışını Devlet Bakanı Kamil Ocak’ın yaptığı maçı, uzun süre Altınordu önde götürmesine rağmen, Muhafızgücü kazanmıştı. Maçtan aklımda kalan ise, Barış Ağabey’in, ayakkabılarının yeni cilalanmış parkelerde devamlı kayması sebebiyle, sık sık düşmesiydi. Hayatımın ilk basket maçı buydu.
-
zehra | 6 Aug 2009 | 07:59:23
merhaba Sinan, bu tür yazılar yazman çok hoş.Yazılarının devamını merakla bekliyorum. Fotoğraftaki 14 numaralı oyuncu sanırım senin baban. Eskiden basketbol şartları çok zormuş o yüzden çabaları için babanı tebrik ediyorum. Ne mutlu ki ona iki başarılı basketbolcu oğlu var.
-
sinanguler | 6 Aug 2009 | 13:07:17
Yorumun icin tesekkur ederim Zehra fakat yanlisin var, babam en solda ki oyuncu. Bahsettigin 14 numarali oyuncu Melih Ercin.
-
zehra | 6 Aug 2009 | 14:19:10
afedersin, resmin altındaki yazıyı farketmemiştim.
-
Necati GÜLER | 6 Aug 2009 | 16:46:43
Resimdekiler:
Necati, Melih Erçin, Efe Aydan, Serdar Koçyiğit, Mehmet Döğüşken ve Coach Rahmetli Aydan Siyavuş -
İpek Sezer | 7 Aug 2009 | 09:28:04
babam hep necati gülerden harika bir şekilde bahseder.yazdıklarına göre gerçekten öyleymiş…umarım sende onun gibi olursun sinan abi…
-
Alper Ecevit | 9 Aug 2009 | 19:40:10
Dar forma, bol şort kombinasyonunu Efes Pilsen’e de öneriyoruz:)
-
Ela | 3 Sep 2009 | 04:04:55
Fotoğrafı burada paylaşmanız ne iyi olmuş teşekkür ediyorum.
sevgiler. -
ayhan | 27 Sep 2009 | 12:32:20
Sevgili Sinan,
değerli Necati ağabeyimi İTÜ formasıyla sahada izlerken, sen bizim teknik tribününde aramızda gezen yaramaz bir ufaklıktın…)) Son Avrupa Şampiyonasında attığın turnikeleri ve çok başarılı bulduğum savunmanı gördükçe hem gözlerim doldu hem de onur duydum. Güler soyadına yakışan bir basketbolcu olarak spor yaşamını sürdüreceğinden eminim. Başarılarının devamını dilerim sevgili kardeşim… Umarım “kardeşim” demem seni rahatsız etmemiştir. sevgiyle kal…
-
Cuneyt Erdogan | 14 Sep 2010 | 16:35:00
Sevgili Sinan,
Bunu Amerikadan yaziyorum. Babanizi ilk defa Fenerbahcedeyken gormustum. AbdiIpekci de Pazar maclari olurdu. Muthis bir yetenekti. Ertesi sene Eczacibasina gelmisti.
Ben o zamanlar Eczacinin miniklerinde oynuyordum. Babaniz o zamanlar Bogazici Universitesine gidiyordu diye hatirliyorum. Ablam da ordaydi. Neyse.
Babanizdan hatirladigim en buyuk karakteristik basket yetenegi degil, kisisel kalitesiydi. Biz genc oyunculara karsi gercek bir agabey olarak davranirdi, bizim ona gosterdigimiz ilgiyi hep hosgoru ile karsilardi. Gercek bir jentilmen ve ornek bir sporcuydu. Ondan kisa bir sure sonra biz Amerikaya yerlestik, burda kaldik.
Sizin gosterdiginiz basari bizleri burda cok gururlandirdi. Sizi seyrederken, valla soyadinizi bilmeden, atletik oyun stiliinizi Necati agabeyi benzettim. Bizlere verdiginiz gurur icin ne kadar teskkur etsek azdir. Saygilarimla. -
Cem Aydın | 28 Dec 2010 | 02:31:46
Antalya’dan yazıyorum, Ben Cem Aydın;Hanım içerden Necati Güler’i tanoy musun diye seslenince ki şu sıralarda televizyonda canlı bağlantı var sanırım, internette bu yazıları okudum, öncelikle beko’da en takdirettiğim bi oyuncu olarak sizin ve Muratcan’ın babası olan Necati Güler ağabeyimi saygıyla selamlıyor ve takdir ediyorum ; basketbol dolu günler diliyorum hepimize…
